جمعه ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ - ۱۵:۱۱
چرا سلبریتی ها چشم را بر حقیقت بستند؟

حوزه/ مدیر مرکز فرهنگی امیرمؤمنان (ع) گفت: سکوت بهت‌آور برخی سلبریتی‌ها که از امکانات همین مملکت، اعتبار همین نظام و پشتوانه‌ همین مردم به دنیای مادی و شهرت دست یافتند و اشرافیت را بر انسانیت ترجیح دادند از بمب‌های ویرانگر دشمن غدار دردناک‌تر است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدجواد صابریان، مدیر مرکز فرهنگی امیرمؤمنان(ع) قم در یادداشتی با عنوان «چرا سلبریتی ها چشم را بر حقیقت بستند؟ و پاسخ از زبان امام صادق(ع)» آورده است؛

بنام رب العالمین

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلصَّادِقِ خَازِنِ اَلْعِلْمِ اَلدَّاعِی إِلَیْکَ بِالْحَقِّ اَلنُّورِ اَلْمُبِینِ

تعالیم انسان ساز اسلام عزیز در پرتو قرآن و کلام نورانی اهل بیت(علیهم السلام) راه‌گشا و پاسخگوی نیازهای متعدد بشری است.

وجود مبارک حضرت امام صادق(علیه السلام) بعنوان رییس مکتب شیعه، حق عظیمی در این حرکت عظیم دارند و اگر آن حضرت را رئیس مکتب و مذهب شیعه می‌نامند به این خاطر است که دوره زندگی ایشان با اواخر حکومت امویان و اوایل خلافت عباسیان مصادف بود و به دلیل درگیری‌ها و اختلافات میان آنان فرصت مناسبی برای فعالیت‌های فرهنگی پدید آمد که حضرت امام صادق(علیه السلام) از آن بهره گرفتند و فرهنگ شیعی را توسعه دادند.

امام با تربیت شاگردان بسیار و تعلیم و تبیین معارف و مبانی شیعی، به نشر و تبلیغ اسلام حقیقی پرداختند و روایات بسیار زیادی را بیان فرمودند. به همین جهت حیات مجددی در کالبد شیعه دمیده شد و معارف و احکام، بیش از هر زمانی مطرح گردید و نظم و ترتیب خاص و ارزنده‌ای به آن داده شد؛ لذا مذهب شیعه به حضرت امام جعفر صادق منسوب گردید. چرا که علاوه بر تحکیم مبانی آن، عمده احادیث این مذهب - نسبت به امامان دیگر - از این امام بزرگوار نقل شده است.

این نکته را نباید نادیده گرفت که در حقیقت تولد شیعه مساوی با تولد اسلام است و اسلام واقعی همان مکتب و مذهب شیعه است.

حضرت امام عسکری(علیه السّلام)، ایشان را مخزن علم الهی و معدن کلام و وحی ربّانی معرفی نموده و موافق و مخالف مذهب حقه جعفری، آن حضرت را تکسوار میدان علوم و غوّاص دریای منطوق و مفهوم میدانند.

یکی از کلمات عرشی آن حضرت که دارویی برای دردهای بشری و پاسخی به سوالات امروز نسبت به حوادث اخیر و واکنش‌ها و سکوت‌های معنادار است این حدیث شریف است: عَنْ حَمَّادِ بْنِ بَشِیرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ یَقُولُ: مَا ذِئْبَانِ ضَارِیَانِ فِی غَنَمٍ قَدْ فَارَقَهَا رِعَاؤُهَا أَحَدُهُمَا فِی أَوَّلِهَا وَ اَلْآخَرُ فِی آخِرِهَا بِأَفْسَدَ فِیهَا مِنْ حُبِّ اَلْمَالِ وَ اَلشَّرَفِ فِی دِینِ اَلْمُسْلِمِ. (الکافی ج ۲، ص ۳۱۵)

حمّاد بن بشیر می‌گوید: از امام صادق(علیه السّلام) شنیدم می‌فرمود: زیان دو گرگ گرسنه و درنده که به گلۀ بی‌چوپان، یکی از مقابل گله و دیگری از انتهای آن حمله بَرَد؛ بیشتر از دوستی دنیا و شرافت مأبی و اعیان منشی در دین مسلمان نیست.

حضرت امام صادق(علیه السّلام) عشق به مال و اشرافی‌گری و شرافت‌مآبی و اعیان منشی که تولید کننده تکبّر و سدّی در برابر حق‌طلبی است را به دو گرگ درنده و گرسنه تشبیه فرمودند که نابود کننده‌ دین، معنویت و شرافت انسان است.

آری، هر بلایی که بر سر انسان می‌آید از رذیله‌ دنیادوستی و اشرافی‌گری است و ریشه‌ همه خطاها و انحراف‌ها و گناهان همین صفت ناپسند است.

چنانچه آن حضرت در روایتی فرمود: حبُّ اَلدُّنْیَا رَأْسُ کُلِّ خَطِیئَةٍ (بحار الأنوار؛ ج ۷۰، ص ۹۰)عشق و محبت به دنیا سرآمد همه گناهان است.

چنین صفات قبیحی گوش و چشم را بر حق و حقیقت می‌بندد و قلب که می‌تواند مرکز ادراک حقایق باشد را تیره و تار می‌نماید.

مگر در قرآن کریم نفرمود: إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤَادَ کُلُّ أُولَئِکَ کَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا(اسراء/٣٦)

آنان که گوش و چشم از دیدن واقعیات ببندند و مهار قلب و دل خود را به دست بنگاه‌های نفرت پراکنی و دروغ‌پردازی بسپارند، در مقابل حق کر و کور و نسبت به بیان حقیقت لال می‌شوند.

صُمٌّ بُکْمٌ عُمْی ٌفَهُمْ لَا یَعْقِلُونَ (بقره/١٧١)

کر و لال و کورند به همین سبب [دربارۀ حقایق] اندیشه نمی‌کنند.

سکوت بهت‌آور برخی سلبریتی‌ها که از امکانات همین مملکت، اعتبار همین نظام و پشتوانه‌ همین مردم به دنیای مادی و شهرت دست یافتند و اشرافیت را بر انسانیت ترجیح دادند از بمب‌های ویرانگر دشمن غدار دردناک‌تر است.

روزی که برخی به نام دین، دنیاگرایی و اشرافی‌گری را ترویج می‌کردند آیا نمی‌دانستند که این دو رذیله همچون گرگانی درنده شرافت و غیرت را هدف قرار خواهند داد و از دین و دیانت چیزی باقی نخواهند گذارد؟

با دقت بنگریم آیا تشخیص حق و باطل در این جنگ کار دشواری است؟ چه زمانی حق و باطل اینگونه آشکارا در مقابل هم ایستادند؟

تشخیص باطل بودن یهود صهیون کار دشواری است؟

آنان که بر هیچ کس رحم نمی‌کنند و فقط به دنبال رسیدن به دنیا و شهوات خود هستند و کسی را غیر از خود انسان حساب نمی‌کنند.

تشخیص باطل بودن دشمنی که به کوچک و بزرگ رحم نمی‌کند و با شروع جنگ، جان فرشته‌های بی‌گناه میناب را نشانه می‌رود و یا جان جوانان مهمان کشور دیگر در ناوشکن دنا را با تمسخر و برای تفریح می‌گیرد و یا به زیر ساخت‌های حیاتی و شریان‌های انرژی و مراکز بیمارستانی و بهداشتی حمله می‌کند و صدها نشانه دیگر بر وحشی‌گری از خود بجای می‌گذارد کار دشواری است؟

در این‌میان مومنان بیدار و عاشقان راستین ائمه اطهار (علیهم السلام) که به فرموده حضرت امام سجاد (علیه السلام) دنیا را فقط مانند پلی می‌دانند که به سلامت از آن بگذرند نه اینکه آن را آباد کنند (إِنَّمَا اَلدُّنْیَا قَنْطَرَةٌ فَاعْبُرُوهَا وَ لاَ تَعْمُرُوهَا) و هیچ عشق و وابستگی به آن ندارند، به درستی حق را تشخیص می‌دهند و در مقابل باطل با همه وجود می‌ایستند.

وای بر آنان که بخاطر دنیا طلبی و اعیان‌ منشی و منفعت طلبی چشم بر حقایق بستند و در مقابل این ددمنشان سکوت کردند و در صف دشمنان ملت و ایران عزیز قرار گرفتند.

اما کلامی دیگر از حضرت امام صادق (علیه السلام) برای برخی افراد مومن و اهل بیتی که با عدم تشخیص درست و به بهانه اینکه ورود به مباحث سیاسی را ضروری نمی‌دانند بی‌طرفی را برگزیده و واکنشی نشان نمی‌دهند.

آن حضرت فرمود: حُبُّ أولیاءِ اللّهِ واجِبٌ وَالوِلایةُ لَهم واجِبَةٌ واَلبراءَةُ مِن اَعدائِهِم واجِبَةٌ (بحار الأنوار : ج ۱۰، ص ۲۲۲)

محبت اولیای خدا و ولایت آنان واجب است و بیزاری و تبرّی از دشمنانشان هم واجب و الزامی است.

و نیز فرمود: کَذَبَ مَنِ ادَّعَی مَحَبَّتَنَا وَ لَمْ یَتَبَرَّأْ مِنْ عَدُوِّنَا (بحار الأنوار: ج ۲۷، ص ۵۸)

دروغ می‌گوید کسی که ادعای محبّت ما را می‌کند ولی از دشمنان ما تبرّی و بیزاری نمی‌جوید.

آیا در عصر ما و خصوصا شرایط فعلی کشور شناخت دشمنان اهل بیت(ع) کار دشواری است؟

آیا امروز یهود صهیونی- که قرآن کریم آنان را سرسخت ترین دشمن اسلام و مسلمین معرفی می‌کند - اصل و ریشه دین را نشانه نرفته است و در تقابل با شیعه قرار نگرفته است؟

آیا خباثت اسرائیل و آمریکای کودک‌کش جنایت‌کار که برای سرپوش گذاشتن و انحراف اذهان عمومی بر جریانات جزیره اپستین دست به وحشی‌گری جدیدی زده است بر کسی پوشیده نیست؟

آیا آمریکا و اسرائیل در عصر ما دشمن درجه اول اهل بیت (علیهم السلام) نیستند و برائت و بیزاری و مقابله با آنان واجب نیست؟

و آیا بر فرض محال اگر در این تقابل نار و نور و حق و باطل دشمن شیعه پیروز گردد چیزی از اسلام حقیقی و قرآن و شیعیان و آثار اهل بیت باقی خواهند گذاشت؟

و هزار سوال بی جواب دیگر ...

کجاست شرافت و غیرتمان در تقابل با دشمنی که دین و وطن و ملت مظلوممان را نشانه رفته است؟

اگر با صدای غرش موشک‌ها و امواج سهمگین حمله دشمن غدار و دیدن این همه جنایت بر علیه شیعه از خواب بیدار نشویم این خواب برایمان ابدی خواهد شد.

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

مرکز فرهنگی أمیرمومنان(ع)

محمد جواد صابریان

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha